Η Βρετανία, η χώρα που αποκαλώ σπίτι μου τα τελευταία 20 περίπου χρόνια,  πηγαίνει σήμερα στις κάλπες. Πρόκειται ίσως για τις πιο απρόβλεπτες, τις πιο συναρπαστικές εκλογές που έχω ζήσει όλα αυτά τα χρόνια.

Πολλοί ισχυρίστηκαν ότι η προκήρυξη των εκλογών ήταν έκπληξη. Η πραγματικότητα είναι πως ήταν αναμενόμενες.  Η Τερέζα Μέι  ήθελε να ενδυναμώσει την θέση της στην αρχηγία των συντηρητικών και να ισχυροποιήσει τη θέση της σχετικά με το Brexit. Δεν γνωρίζουμε βέβαια ακριβώς, και μάλλον ούτε και η ίδια ξέρει ποια είναι η θέση της για το Brexit, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία, που θα τη συζητάμε τους μήνες και τα χρόνια που έρχονται.

Η Τερέζα Μέι νόμιζε ότι οι εκλογές θα ήταν ένας χαλαρός περίπατος στο τετράγωνο γύρω από την Downing Street. Δεν θα μπορούσε να είναι περισσότερο λάθος.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Το κόμμα των Συντηρητικών (Τόρις) είναι τ0 παλαιότερo και ένα από τα πιο επιτυχημένα πολιτικά κόμματα της Ευρώπης. Μου πήρε αρκετά χρόνια, και άπειρες ώρες διαβάσματος και συζητήσεων για  να καταλάβω τους λόγους της επιτυχίας τους, και  θα χρειαζόμουν πολλές σελίδες για να τους εξηγήσω.  Μπορεί κάποτε να το επιχειρήσω.

Την Μέι την παρακολουθούσα αρκετά χρόνια. Από τους συντηρητικούς ήταν ίσως αυτή που εκτιμούσα περισσότερο.  Μέχρι πριν ένα χρόνο. O χρόνος της πρωθυπουργίας της και ειδικά οι έξι εβδομάδες της προεκλογικής εκστρατείας αποκαλύψαν μια γυναίκα απόλυτη, ξύλινη, με μηχανικό, επαναλαμβανόμενο λόγο, αμήχανη σε πολλές περιπτώσεις, μια πολιτικό χωρίς πλάνο και όραμα. Η  ίδια η Μέι και η προεκλογική εκστρατεία της ήταν ανέντιμη και κακή.

Η αμηχανία της οφείλεται και σε ένα άλλο παράγοντα που η Μέι και το κόμμα της δεν είχαν υπολογίσει ή μάλλον είχαν υποβαθμίσει.  Το φαινόμενο Jeremy Corbyn.

Ο Κόρμπιν, εκπροσωπεί το  Islington North και είναι βασικά ένα προϊόν της πολιτικής του Λονδίνου. Είναι (ή ήταν) ευρωσκεπτικιστής,  κατά της λιτότητας, ευνοϊκός προς  τους πρόσφυγες, υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Από την αρχή παρουσιάστηκε ως ο υποψήφιος των χαμένων. Ίσως και μέρος του ενθουσιασμού της εκστρατείας του ήταν μια αίσθηση ότι για μια φορά οι ηττημένοι ήταν στη νικήτρια πλευρά. Αγνοήθηκε, πολεμήθηκε, δυσφημίστηκε, όσο λίγοι πολιτικοί. Από το κόμμα του, τους Εργατικούς, από μια μεγάλη μερίδα του κόσμου, και από όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Ακόμα και κατά την διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας.  Αλλά, οσο περνούσαν οι μέρες  οι δημοσκοπήσεις ενίσχυαν τους Εργατικούς και τον Κόρμπιν.  Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης δεν μπορούσαν πια να τον αγνοήσουν. Κι έτσι οι Βρετανοί, επιτέλους άκουσαν και έμαθαν τον Τζέρεμυ Κόρμπιν. Και όσο τον άκουγαν τόσο περισσότερο δημοφιλής γινόταν, ειδικά στην νεότερη γενιά.  Ο Κόρμπιν είναι ευγενικός, ήρεμος, πολύ καλός ομιλητής, εχει όραμα και υπερασπίζει με πάθος τα πιστεύω του. Το μανιφέστο που παρουσίασε είναι ριζοσπαστικό, συγκεκριμένο και καταμετρημένο. Η προεκλογική του εκστρατεία εξαιρετική. Διαφωνώ σε αρκετά με τον Κόρμπιν, αλλά τον εκτιμώ και θεωρώ πως αξίζει να δοκιμαστεί.  Είμαι σχεδόν σίγουρη ότι στις διαπραγματεύσεις για το Brexit θα ήταν καλύτερος από την Μέι.

Και ερχόμαστε στους Φιλελεύθερους – Δημοκράτες, το κόμμα που υποστήριζα για αρκετά χρόνια. Στις προηγούμενες εκλογές (2015) κατέρρευσαν. Κύρια αιτία, η ψήφιση της αύξησης των διδάκτρων των πανεπιστήμιων, όταν συμμετείχαν στην κυβέρνηση συνασπισμού με τον Κάμερον. Σε αυτές τις εκλογές, με την ευκαιρία του Brexit, θεώρησαν ότι θα μπορούσαν να ανακτήσουν μέρος της δύναμής τους. Αλλοίμονο!

To πρόγραμμά τους είναι αρκετά καλό, αλλά η προεκλογική τους εκστρατεία ήταν ελλιπής και ειχε λάθος προσανατολισμό. Η προσκόλληση τους στους Remainers, ακόμα και όταν πια φαινόταν καθαρά ότι ακόμα και οι πιο φανατικοί υποστηρικτές της Ευρώπης, είχαν αποδεχτεί το γεγονός της αποχώρησης της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς επίσης και η επιμονή τους για δεύτερο δημοψήφισμα, φαίνεται ότι θα τους κοστίσει. Παρ’ όλο που τις τελευταίες εβδομάδες συνειδητοποίησαν το λάθος τους, και προσπάθησαν να το διορθώσουν, δίνοντας έμφαση στο εθνικό σύστημα υγείας και σε άλλα κοινωνικά ζητήματα, όπως το περίφημο dementia tax της Μέι, είναι πλέον αργά. Καμία δημοσκόπηση δεν τους δίνει πάνω από 9 τις εκατό.

Σε αυτές τις εκλογές ψήφισα στρατηγικά. Ο στόχος είναι να περιοριστεί η δύναμη των Τορις. Στην περιοχή που κατοικώ κυριαρχούν οι συντηρητικοί με  δεύτερο κόμμα τους Φιλελεύθερους– Δημοκράτες.  Θα ψήφιζα Greens, αλλά ειναι σχεδόν ανύπαρκτοι στην αγροτική περιοχή μου. Ψήφισα, με βαριά καρδιά, είναι αλήθεια, Φιλελεύθερους – Δημοκράτες. Δεν τους έχω συγχωρήσει την αύξηση των διδάκτρων.

Ποιο θα είναι το αποτέλεσμα σήμερα το βράδυ; Κάνεις δεν γνωρίζει. Τα τρομοκρατικά χτυπήματα στο Μάντσεστερ και στο Λονδίνο, μάλλον θα ενισχύσουν τους συντηρητικούς.  Κατά ένα μεγάλο μέρος, το αποτέλεσμα θα εξαρτηθεί από το αν οι νέοι θα πάνε να ψηφίσουν. Πάνω από ένα εκατομμύριο γράφτηκαν τις τελευταίες εβδομάδες. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο περίπατος της Μέι, έγινε μαραθώνιος. Η επόμενη μέρα, η μάλλον τα επόμενα χρόνια δεν θα είναι καθόλου εύκολα, αλλά θα είναι σίγουρα ενδιαφέροντα.