Maquina Lectora

Notes of a curious mind

Tag: Italy

Oι αμπελώνες Marco Felluga στην καρδιά του Collio, στο Friuli της Ιταλίας.

Με το κρασί έχω μια μακρόχρονη – πλην όμως, με μακρά διαστήματα αποχής – σχέση. Κάποιες αμυδρές αναμνήσεις μου φτάνουν σε μια μακρινή για πολλούς εποχή όταν στο χωριό στο οποίο μεγάλωσα, στην Φθιώτιδα, οι τρυγητάδες πάταγαν τα σταφύλια μέσα σε μεγάλους ξύλινους κάδους με γυμνά πόδια. Η μουσταλευριά ήταν ένα από τα πιο αγαπημένα μου γλυκίσματα, μπορούσα να φάω απίστευτες ποσότητες.

Όμως, τα επόμενα χρόνια τα αμπέλια αντικαταστάθηκαν από ελιές και φιστικιές. Κάποιοι, ελάχιστοι, συνέχισαν να παράγουν κρασί – για δική τους χρήση κυρίως. Ευτυχώς, τα τελευταία χρόνια φαίνεται να υπάρχει μια αναγέννηση στην περιοχή. Κάποιοι νέοι καλλιεργητές με γνώση και μεράκι και ακολουθώντας τους παραδοσιακούς τρόπους παρασκευής έχουν καταφέρει να παράγουν αξιόλογα κρασιά.

Ήταν αργότερα στην Αθήνα, εκείνη την δια-ταραγμένη και “κιτς” δεκαετία του 1980, σε μια εποχή που ακόμα βασίλευε το φτηνό χύμα κρασί, που έμαθα περισσότερα.  Δοκίμασα, διάβασα για το κρασί, μέχρι που ξεκίνησα να συλλέγω. Όμως, η ζωή και η ανήσυχη προσωπικότητα μου με πήγε αλλού, το κρασί μπήκε στο περιθώριο – για λίγο.

Το ενδιαφέρον πρόσφατα αναγεννήθηκε. Η Ιταλία, που ζω τα τελευταία δύο χρόνια σίγουρα βοήθησε. Αυτά τα χρόνια ταξίδεψα, δοκίμασα, διάβασα, ξόδεψα χρόνο σε διάφορες Apoteke, ξαναβρήκα το ενδιαφέρον μου, ενθουσιάστηκα.

Στο τελευταίο ταξίδι μου στην βόρειο-ανατολική Ιταλία, στα σύνορα με την Σλοβενία και την Αυστρία, επισκέφτηκα το βασίλειο του Collio, στην Friulian περιοχή των αμπελώνων. Εκεί στην καρδιά του Collio βρίσκονται οι αμπελώνες Marco Felluga και Russiz Superiore της οικογένειας Felluga.

Φθινοπωρινά χρώματα στους αμπελώνες Russiz Superiore

Ο μεγάλος πόλεμος μόλις είχε τελειώσει όταν ο Giovannι Felluga έφτασε με την οικογένεια του στο Grado και στη συνέχεια στο Friuli. Ο δεύτερος γιος του, Marco ερωτεύτηκε την περιοχή και αποφάσισε ότι θέλει να ζήσει στο Collio και να ασχοληθεί με το κρασί.

Η Collio είναι μια πανέμορφη και ιδιαίτερη περιοχή. Καλύπτεται από βουνά, ποτάμια και λόφους. Το κλίμα είναι ήπιο, χάρη στην εγγύτητα της Αδριατικής θάλασσας (30 χλμ) και την προστασία των Julian Alps, με ζεστές μέρες και δροσερές νύχτες κατά τη διάρκεια της άνοιξης και εύκρατα καλοκαίρια. Το έδαφος είναι πλούσιο σε ασβέστιο και ιζηματογενή πετρώματα ψαμμίτη. Είναι το ιδανικό μέρος για αμπελώνες και εδώ καλλιεργείται η ποικιλία του Collio DOC (denominazione di origine controllata). Το κρασί του Marco Felluga ήταν το πρώτο που αναγνωρίστηκε με τον τίτλο DOC το 1964. Η διεύθυνση της οινοποιίας έχει τώρα περάσει στα χέρια του γιού του Roberto.

To Κελλάρι. Russiz Superiore, Marco Felluga estate

Αυτά για την ιστορία. Εμείς περάσαμε μια υπέροχη μέρα. Η Μartina μας παρουσίασε την ιστορία του αμπελώνα, και της οινοποιίας, την θέση των κρασιών στην ιταλική και διεθνή αγορά και την στρατηγική τους για το μέλλον. Γνωρίσαμε τον Roberto Felluga και τον αγρονόμο των αμπελώνων Russiz Superiore και δοκιμάσαμε υπέροχα κρασιά. Ενθουσιάστηκα με το Collio Bianco Molamatta (2007), ίσως το πιο αντιπροσωπευτικό κρασί της περιοχής Collio DOC και ένα από τα καλύτερα λευκά που έχω δοκιμάσει. Περιττό βέβαια να πω, ότι πήραμε και για το σπίτι.

Wine tasting room. Marco Felluga estate

Αυτό που επίσης μας εντυπωσίασε ήταν το marketing και το concept πίσω από κάθε ετικέτα Marco Felluga. Φύγαμε ενθουσιασμένοι, φορτωμένοι με μπουκάλια κρασί, βιβλία και κάθε λογής έντυπα, ώστε να έχουμε μια πλήρη εικόνα για την περιοχή και τα κρασιά τους.

H ετικέτα (label) των κρασιών Russiz Sureriore

Τελειωνω λέγοντας ότι κι εγώ ερωτεύτηκα την περιοχή. Θα μπορούσα – ίσως – να ζήσω κάπου εκεί ανάμεσα στους αμπελώνες του Friuli.

Travelling in Veneto-Venezia- Friuli-Giulia

Read More

Verona: The city of Scaligeri

Ponte Scaligero, part of the old defense system of Castelvecchio, a medieval castle

Inside San Zeno Maggiore. One of the oldest and most elegant churches in Italy. It has a magnificent ceiling, called Nave ceiling because it resembles the inside of an upturned boat. Very difficult to imprint it in a photograph.
Giardino Giusti. A fine example of Renaissance gardens. We couldn’t believe that it was hidden behind a simple building 🙂
 
The view from the Ponte Nuovo

The column that support the Venetian lion. Behind is the Baroque Palazzo Maffei. In Piazza Erbe which has been used as a market place for 2000 years.

And of course, Juliet’s balcony, probably the most popular place in Verona after the Arena

The Arena. Stands, still intact, since AD30. It has seen a lot of gladiatorial combats, but tonight is ready to host The Killers and a crowd of young funs.

A woman in the land of Berlusconi

I live in Italy for about a year now. Being a Greek, I thought it would be relatively easy to adapt to local attitudes and culture. But, it seems that my personality, ideas and beliefs, as well as, the fact that I have lived in a north country (UK), where certain behaviours are considered to be suggestive and offensive indeed, made things not so easy, after all. After almost a year, I still find it quite difficult to fit in, to get used and to understand certain things.

One of them is the fanciness and the sympathy that the majority of Italians show towards Silvio Berlusconi. Italy’s Premier Silvio Berlusconi has made headlines around the world, lately. The reason? It is widely known that he is extremely fond to younger women. Few weeks ago, he proposed as candidates for European elections, a number of “show girls”, as his wife, who she is threatening to divorce him, called them.

In other countries this “unceasingly conduct”, with very young women, especially, from a Prime-minister, would have caused shock waves. But, not in Italy! Here, things are different. Newspapers in Italy show that his popularity among the Italian voters has been rocketed, despite the fact that his behaviour has been criticised – mildly though- by the Vatican.

How does his popularity remain intact among the majority of Italians, and especially among the Italian women? I think Berlusconi uses this flirtatious behaviour and the incidents with young women to build up his image as a charmer, an image that may have an effect in many Italians. He also manages very cleverly indeed, to turn everything around him into a joke. Ok! He may have this “foible” toward younger women, he may have and some other… flaws as well, but who hasn’t, after all. He is one of us, one of the people we meet everyday on the street, going to work, he behaves accordingly. He does not belong to this, untouchable, political elite that stands above and away from you and your problems. The only explanation that it comes to me is that a big part of women in Italy are still under the spell of wealth and power he represents. Berlusconi is immensely wealthy; indeed there are several jokes in Italy of Berlusconi, meeting a beautiful woman and ask her to accompany him in a store and buy whatever she wants. That image of sexiness and wealth, of male arrogance, a man that can be smooth and rough the same time, maybe still sends waves of desire and attracts many women.

It is also significant that he controls the majority of the media in Italy. He uses them in a way that he builds further his image as a populist and charming leader. And, his image is everywhere, from the serious newspapers like the “Republica”, to the wide circulated weekly gossip magazine “Chi”, and always in a sympathetic and charming way.

But, what is the big mystery to me, is how such a short, not good looking man, in his seventies, with such offensive behaviour and close relationships with the far right, has managed to have such a popularity among the women. I find this attitude and behaviour tasteless, stupid and deeply offensive but here it is, the Italian women seem to have a different opinion.

All these, made me wonder about the feminist movement in Italy. Where are, and how feminists reacts to this behaviour by their Primeminister? Italy used to have a strong feminist movement, but in the last 10 years or so, things have not been very well. There is some feminist opposition, but these women are struggling to find some space in the media to express their thoughts and opinion.The worst enemy of the feminists, though, is this lightness that exists everywhere in Italy today. It is very common, if a woman tries to express a more serious speech, to be accused of snobbyness, or even that she talks that way because she lacks beauty and grace.
It is not easy to be a woman in the land of Berlusconi.

@ Maquina Lectora, 2017 & All rights reserved